Nu ik iets over mezelf moet schrijven, merk ik dat ik veel liever en makkelijker over anderen schrijf; vooral als dat personages uit mijn verhalen zijn. Die zijn eigenlijk ook veel interessanter. Wat doet de schrijver er nou toe? Maar vooruit, als het dan toch moet: ik ben een dromerig type. Mijn gedachten dwalen voortdurend af naar plekken waar ik vooral aanschouw wat zich daar voltrekt. Dat schrijf ik dan, zo goed en zo kwaad als het kan, op. En dan heb je een verhaal. Misschien herken je dat. Zo liggen er inmiddels tientallen verhalen op de plank. Eén ervan is gepubliceerd; de andere wachten ongeduldig en klagen steen en been dat het allemaal zo lang duurt. Intussen is er ook nog zoiets als een serieuze baan, en die vergt tijd en energie. Als diplomaat woon en werk ik in het buitenland; misschien sijpelt dat hier en daar door in mijn verhalen. Momenteel woon ik in Peking, samen met mijn vrouw Young en onze zoon Han. Behalve schrijven houd ik ook erg van tekenen en schilderen. Nu meander ik wat, wat je als schrijver natuurlijk nooit moet doen, maar ja, ik zei al dat mijn gedachten nogal afdwalen. Snel mee ophouden dus. Wat ik nog wel wil zeggen: fijn dat je hier bent. Nog fijner als je mijn boek hebt gelezen en er, in meer of mindere mate, van hebt genoten. En als je nieuwsgierig bent naar de verhalen die nog liggen te wachten op mijn pen, laat het gerust weten. Misschien helpt dat om er wat meer vaart achter te zetten. Of als je me gewoon iets heel anders wilt zeggen: dat mag ook.